หลังฮ่องกงเปิดประเทศรับนักเที่ยวแล้ว หลังจากสถานการณ์โควิด-19 เริ่มคลี่คลาย ทีม SPACEBAR ได้มีโอกาสเดินทางไปยังประเทศฮ่องกง ประเทศที่เรียกได้ว่าเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจในระดับโลก แต่ในอีกมุมหนึ่งนั้นก็แฝงไปด้วยความเหลื่อมล้ำ แต่ทำไมประชากรถึงดูมีคุณภาพกันนะ!
เคยอ่านบทความมาด้วยประชากรจำนวนมากที่จำเป็นต้องอาศัยอยู่บนเกาะเล็กๆ ทำให้ฮ่องกงต้องเผชิญกับปัญหาด้านที่อยู่อาศัยมาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะปัญหาที่อยู่อาศัยไม่เพียงพอต่อความต้องการของคนในฮ่องกง เพราะที่ดินที่มีอยู่อย่างจำกัด จำนวนที่อยู่อาศัยใหม่มีจำนวนไม่เพียงพอ ซึ่งในท้ายที่สุดแล้วส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของประชาชน ได้ยินบทความนี้ก่อนมา จนมีโอกาสมาสัมผัสด้วยตัวเอง จะพบว่าอาจจะถูกบางอย่างจากที่ได้อ่าน แต่สำหรับคนนอกอย่างผม เรื่องที่อยู่หรือความเหลื่อมล้ำมันคงจะเป็นจริงจากที่มองดูด้วยตาเปล่า มองเห็นถึงตึกระฟ้าที่หรูหราสลับไปมากับตึกที่ดูเสื่อมโทรมได้อย่างมองไปทางไหนก็พบ คุณภาพชีวิตก็น่าจะแตกต่างกันอย่างที่ไม่น่าสงสัย
แต่ในอีกมุมหนึ่งกลับรู้สึกว่าคนฮ่องกง ดูมีคุณภาพ ด้วยความเป็นระเบียบ และ ทำตามข้อบังคับอย่างตามกฎเป๊ะๆ เช่น การรอการข้ามถนนที่ดูจะจริงจังจนคนที่อาศัยรถวีลแชร์สามารถเดินทางได้โดยไม่ต้องมีใครคอยช่วยหรือต้องระมัดระวัง การสวมใส่หน้ากากอนามัยที่เคร่งครัดแม้จะอยู่ในรถโดยสารก็ต้องสวมใส่เสมอ การไม่ทิ้งขยะตามพื้น หรือ การนั่งรถโดยสารอย่างแท็กซี่ หากถูกกำหนดไว้ว่าบรรทุก4 ก็ต้องนั่ง4 ห้ามเกิน การต่อแถวที่จะเห็นได้ชัดว่าเป็นระเบียบ สุดท้ายการที่ได้ไปในครั้งนี้หากเราไม่ได้สนใจในมุมที่ดูจะดาร์คเกินไป ประเทศฮ่องกงนับเป็นประเทศที่มีสเน่ห์ อย่างบอกไม่ถูก หากมีโอกาสได้ไปอีกคงจะไม่พลาดอย่างแน่นอน
เคยอ่านบทความมาด้วยประชากรจำนวนมากที่จำเป็นต้องอาศัยอยู่บนเกาะเล็กๆ ทำให้ฮ่องกงต้องเผชิญกับปัญหาด้านที่อยู่อาศัยมาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะปัญหาที่อยู่อาศัยไม่เพียงพอต่อความต้องการของคนในฮ่องกง เพราะที่ดินที่มีอยู่อย่างจำกัด จำนวนที่อยู่อาศัยใหม่มีจำนวนไม่เพียงพอ ซึ่งในท้ายที่สุดแล้วส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของประชาชน ได้ยินบทความนี้ก่อนมา จนมีโอกาสมาสัมผัสด้วยตัวเอง จะพบว่าอาจจะถูกบางอย่างจากที่ได้อ่าน แต่สำหรับคนนอกอย่างผม เรื่องที่อยู่หรือความเหลื่อมล้ำมันคงจะเป็นจริงจากที่มองดูด้วยตาเปล่า มองเห็นถึงตึกระฟ้าที่หรูหราสลับไปมากับตึกที่ดูเสื่อมโทรมได้อย่างมองไปทางไหนก็พบ คุณภาพชีวิตก็น่าจะแตกต่างกันอย่างที่ไม่น่าสงสัย
แต่ในอีกมุมหนึ่งกลับรู้สึกว่าคนฮ่องกง ดูมีคุณภาพ ด้วยความเป็นระเบียบ และ ทำตามข้อบังคับอย่างตามกฎเป๊ะๆ เช่น การรอการข้ามถนนที่ดูจะจริงจังจนคนที่อาศัยรถวีลแชร์สามารถเดินทางได้โดยไม่ต้องมีใครคอยช่วยหรือต้องระมัดระวัง การสวมใส่หน้ากากอนามัยที่เคร่งครัดแม้จะอยู่ในรถโดยสารก็ต้องสวมใส่เสมอ การไม่ทิ้งขยะตามพื้น หรือ การนั่งรถโดยสารอย่างแท็กซี่ หากถูกกำหนดไว้ว่าบรรทุก4 ก็ต้องนั่ง4 ห้ามเกิน การต่อแถวที่จะเห็นได้ชัดว่าเป็นระเบียบ สุดท้ายการที่ได้ไปในครั้งนี้หากเราไม่ได้สนใจในมุมที่ดูจะดาร์คเกินไป ประเทศฮ่องกงนับเป็นประเทศที่มีสเน่ห์ อย่างบอกไม่ถูก หากมีโอกาสได้ไปอีกคงจะไม่พลาดอย่างแน่นอน
