‘ประชาธิปัตย์’ ฟันธง! รัฐบาลแก้ปัญหายาเสพติดไม่สำเร็จ

ราชิต สุดพุ่ม สส.นครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ อภิปรายถึง ‘งบฯ ปราบปรามยาเสพติด’ ในร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2568 ซึ่งรัฐบาลตั้งงบฯ ปี 68 ไว้ที่ 3.75 ล้านล้านบาท เพิ่มจากปีที่แล้ว 7.8%

ในปี 67 ได้งบฯ ปราบยาเสพติดที่ 4,243 ล้านบาท มาปี 68 ได้เพิ่มเป็น 5,087 ล้านบาทเพิ่มขึ้น 19% ทั้งนี้ เคยอภิปรายไม่ไว้วางใจเมื่อคราวที่แล้ว ว่า รัฐบาลไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เมื่อมาดูในงบฯ ปี 68 ก็คงไม่สามารถแก้ไขปัญหายาเสพติดได้ การตั้งงบฯ ยาเสพติดในแผนบูรณาการ ภายใต้ยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคง ต้องทำงานแบบบูรณาการร่วมกัน 28 ส่วนราชการคือ 8 กระทรวง 26 หน่วยงาน โดยมีสำนักงาน ป.ป.ส., กระทรวงยุติธรรม เป็นเจ้าภาพหลัก ในภารกิจให้บรรลุวัตถุประสงค์ จึงมีข้อเสนอที่จะให้บรรลุผล 4 ข้อ คือ  

1\. ทุกคนทราบดีว่า ปัญหายาเสพติดทวีความรุนแรงและขนาดของเครือข่ายปัญหามากยิ่งขึ้น ต้องรีบแก้ไขตัดปัญหาให้เป็นวาระเร่งด่วน และวาระแห่งชาติ ไม่ใช่ทำงบฯ ปกติเช่นนี้ รัฐบาลต้องกำหนดระยะเวลา ภารกิจหน่วยงานรับผิดชอบ ตัวชี้วัด และเป้าหมายให้สำเร็จอย่างชัดเจนเป็นรูปธรรม โดยต้องเพิ่มงบฯ ขึ้นอีก 10 เท่า ถ้าแก้ปัญหาได้ควรจะเป็น 50,000 กว่าล้านบาท เพื่อสู้ปัญหานี้    

2\. ให้ทุกจังหวัดมีสถานที่บำบัด อย่างน้อย 5 อำเภอต้องมี 1 สถานที่บำบัดผู้เสพ เพราะลำพังแค่ ‘สาธารณสุข’ รับผิดชอบไม่เพียงพอ

3\. มีมาตรการส่งเสริมจูงใจให้ภาคเอกชนเข้ามาทำศูนย์บำบัดยาเสพติดเพิ่ม ทั้งนี้ ต้องยอมรับว่ารัฐบาลหมดปัญญา หน่วยงานของรัฐไม่สามารถทำได้ ก็ควรส่งเสริมให้เอกชนเข้ามาทำ    

4\. ขอให้รัฐบาลอุดหนุนค่าบำบัดรักษา 50% ให้ผู้ปกครอง เพราะส่วนใหญ่เด็กที่ติดยาเป็นลูกคนชั้นกลางกับคนรากหญ้า ถ้ารัฐบาลต้องเอาเด็กเหล่านี้กลับมา ต้องอุดหนุนการรักษาอย่างน้อย 50%  

ทั้งนี้ ขอให้การแก้ไขปัญหายาเสพติดไปอยู่ในยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนา และเสริมสร้างศักยภาพของมนุษย์ คิดว่าเป็นการมองในเชิงบวก เป็นการต้านคนเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันที่ดี ให้กับเยาวชนในสังคม

พร้อมฝากถึงนายกฯ ที่ได้ประกาศเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2566 จะแก้ปัญหายาเสพติดเป็นวาระแห่งชาติ และมีเป้าหมายให้เสร็จภายใน 1 ปี ซึ่งอีก 3 เดือน จะถึงวันที่ 19 กันยายน 2567 แล้ว แต่ยังไม่มีอะไรเลย

นายกฯ ต้องทำให้เกิดความเชื่อถือกับทุกคน หากมีผู้ติดยาเสพติดมากเท่าไหร่ จะทำให้เกิดการสูญเสียบุคลากรมนุษย์ชาติ การล่มสลายของสถาบันครอบครัว ชุมชน สังคม ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ส่งผลต่อการพัฒนาประเทศและความมั่นคงของประเทศในระยะยาว