จากคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนกลับสามารถร้องเพลงเดียวกัน ส่งเสียงเชียร์พร้อมกัน หรือกลายเป็นเพื่อนกันหลังจบคอนเสิร์ตเพียงคืนเดียว ภาพเหล่านี้ทำให้คอนเสิร์ตไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ชมการแสดงจากศิลปินที่ชื่นชอบ แต่ยังเป็นพื้นที่เชื่อมโยงผู้คนผ่านเสียงเพลงและความทรงจำร่วมกัน
ท่ามกลางความนิยมดังกล่าว อิมแพ็ค เมืองทองธานี กำลังศึกษาแผนสร้างอารีน่าแห่งใหม่บริเวณริมทะเลสาบเมืองทองธานี รองรับผู้ชมประมาณ 20,000–25,000 ที่นั่ง เพิ่มขึ้นจากอิมแพ็ค อารีน่าปัจจุบันที่รองรับได้ราว 12,000 ที่นั่ง เพื่อรองรับศิลปินที่มีฐานแฟนคลับขนาดใหญ่ โดยตั้งเป้าแล้วเสร็จราวปี 2573 หากโครงการเป็นไปตามแผน
แผนสร้างอารีน่าครั้งนี้สะท้อนให้เห็นว่าวัฒนธรรมการชมคอนเสิร์ตยังมีโอกาสเติบโต เพราะสำหรับแฟนเพลงจำนวนหนึ่งการไปชมคอนเสิร์ตไม่ได้เริ่มต้นขึ้นในวันที่ศิลปินขึ้นเวที แต่ยังรวมถึงการนัดพบเพื่อน การแลกของที่ระลึก และกิจกรรมของกลุ่มแฟนคลับที่ทำให้คอนเสิร์ตกลายเป็นพื้นที่สร้างความสัมพันธ์นอกเหนือจากเสียงเพลง
แต่ก่อนที่จะได้เข้าไปสัมผัสบรรยากาศเหล่านั้นแฟนเพลงจำนวนไม่น้อยกลับต้องผ่านด่านสำคัญอย่างการกดบัตรคอนเสิร์ต ทั้งการรอคิวในระบบ บัตรหมดอย่างรวดเร็ว หรือแม้แต่การพบว่าบัตรที่ต้องการถูกนำไปขายต่อในราคาสูงกว่าหน้าบัตรหลายเท่า จนบางครั้งความตั้งใจที่จะไปชมศิลปินที่รักกลับกลายเป็นความกังวลว่าจะหาบัตรจากที่ไหนและจะถูกหลอกหรือไม่
การมีอารีน่าที่รองรับผู้ชมมากขึ้นจึงอาจช่วยเพิ่มโอกาสให้แฟนเพลงซื้อบัตรได้มากกว่าเดิมแต่ไม่ได้หมายความว่าราคาบัตรจะถูกลงโดยอัตโนมัติ เพราะทางผู้จัดงานยังเป็นผู้กำหนดราคาและแบ่งโซนที่นั่งตามรูปแบบการแสดง อีกทั้งหากคอนเสิร์ตยังเป็นที่ต้องการสูงกว่าจำนวนบัตรที่เปิดขายปัญหาการแข่งกันกดบัตรก็อาจยังเกิดขึ้นได้เช่นเดิม
ยิ่งไปกว่านั้นปัญหาบัตรรีเซลอัปราคาไม่ได้เกิดจากจำนวนที่นั่งไม่เพียงพอเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับการกว้านซื้อบัตรเพื่อนำไปขายต่อ รวมถึงการใช้โปรแกรมอัตโนมัติหรือบอทเพื่อเพิ่มความได้เปรียบในการซื้อ ซึ่งทำให้แฟนเพลงที่ต้องการเข้าชมจริงเสียโอกาส และบางส่วนต้องหันไปพึ่งผู้ขายที่ไม่สามารถตรวจสอบได้
ปัญหานี้ทำให้ สภาองค์กรของผู้บริโภค ร่วมกับภาคประชาชนผลักดันร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการจำหน่ายบัตรเข้าชมการแสดงและการแข่งขันกีฬา หรือ Fair Ticket เพื่อวางกติกาจัดการบอท การขายบัตรต่อเกินราคา และการคุ้มครองผู้บริโภค โดยมีข้อเสนอทั้งการยืนยันตัวตนผู้ซื้อ การกำหนดเพดานราคาขายต่อ และการเปิดช่องทางให้ผู้ที่ไม่สามารถเข้าชมงานนำบัตรกลับเข้าสู่ระบบอย่างถูกต้อง เหล่านี้ยังเป็นข้อเสนอที่อยู่ระหว่างการผลักดัน ไม่ใช่กฎหมายที่มีผลบังคับใช้แล้ว
อย่างไรก็ตามการแก้ปัญหาบัตรคอนเสิร์ตควรต้องคำนึงถึงแฟนเพลงที่มีเหตุจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนด้วย เพราะการขายบัตรต่อไม่ได้หมายความว่าทุกคนตั้งใจเก็งกำไร หากมีระบบรับคืนหรือโอนบัตรผ่านช่องทางที่ตรวจสอบได้ โดยควบคุมไม่ให้เกิดการอัปราคาเกินสมควรก็อาจช่วยลดโอกาสที่แฟนเพลงต้องเสี่ยงซื้อบัตรจากบุคคลภายนอกได้
ขณะเดียวกันการพัฒนาอารีน่าขนาดใหญ่ยังควรมองไปถึงความสะดวกของผู้ชมที่หลากหลาย ทั้งระบบขนส่ง ความปลอดภัย และสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้สูงอายุหรือผู้พิการ เพราะการเข้าถึงคอนเสิร์ตที่ดีไม่ได้จบลงเพียงแค่การซื้อบัตรได้สำเร็จ แต่ยังรวมถึงประสบการณ์ตั้งแต่เดินทางไปจนถึงกลับบ้านด้วย
การมีอารีน่าขนาด 25,000 ที่นั่งจึงอาจเป็นอีกก้าวสำคัญของวงการคอนเสิร์ตไทย แต่หากต้องการให้อุตสาหกรรมเติบโตไปพร้อมกับแฟนเพลง สิ่งที่ควรพัฒนาควบคู่กันอาจไม่ใช่เพียงขนาดของสถานที่แต่รวมถึงระบบจำหน่ายบัตรที่โปร่งใส เป็นธรรม และเปิดโอกาสให้ผู้ชมเข้าถึงการแสดงได้อย่างเหมาะสม
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้อารีน่าจะรองรับผู้ชมได้มากเพียงใดก็คงไม่มีความหมายมากนัก หากแฟนเพลงยังต้องแข่งขันกับบอท ถูกบังคับทางอ้อมให้ซื้อบัตรอัปราคา หรือหมดโอกาสเข้าชมตั้งแต่ยังไม่ทันได้เห็นเวที




