อินโดเนเซียเผชิญกับการประท้วงรุนแรงที่สุดในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมา หลังประชาชนลุกขึ้นต่อต้านความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสิทธิประโยชน์ฟุ่มเฟือยของสมาชิกรัฐสภา ส่งผลให้เกิดขบวนการใหม่ที่เรียกว่า 'ชมพูกล้าหาญ เขียวฮีโร่' ซึ่งใช้สีชมพูและเขียวเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลง
องค์กรสิทธิมนุษยชนของรัฐรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 10 คนและบาดเจ็บหลายร้อยคนจากการประท้วงครั้งนี้ ขณะที่องค์กรพัฒนาเอกชนระบุว่ามีผู้สูญหายอีกอย่างน้อย 20 คน การประท้วงเป็นความไม่สงบที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่ประธานาธิบดีปราโบโว ซูเบียนโต อดีตนายพลและเคยเป็นลูกเขยของเผด็จการทหาร ซูฮาร์โต เข้ารับตำแหน่งเมื่อปีที่แล้ว

ความหมายเบื้องหลังสีชมพูและเขียว
สีชมพูเป็นตัวแทนของผู้หญิงที่สวมฮิญาบสีชมพูยืนประท้วงหน้าอาคารสภาผู้แทนราษฎร โบกธงชาติท้าทายตำรวจที่เฝ้าอาคาร ส่วนสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของอัฟฟาน เคอร์นิอาวัน คนส่งอาหารวัย 21 ปีที่เสียชีวิตจากการถูกรถหุ้มเกราะของตำรวจทหารทับ เขาสวมแจ็กเก็ตสีเขียวสดใสที่เป็นเครื่องแบบทั่วไปของคนขับรถแอปพลิเคชันในอินโดเนเซีย
ดิลา พนักงานออฟฟิศวัย 28 ปีในกรุงจาการ์ตา เปลี่ยนรูปโปรไฟล์ในแอป Instagram และ WhatsApp เป็นสีชมพูและเขียว สิ่งที่เราต้องการตอนนี้คือความสามัคคีระหว่างกัน เพราะยังมีเส้นทางอีกยาวไกลข้างหน้า เธอกล่าว
ผลกระทบต่อการเมืองอินโดเนเซีย
ขบวนการ 'ชมพูกล้าหาญ เขียวฮีโร่' เรียกร้องให้ประธานาธิบดีปราโบโวและรัฐสภาต้องยกเลิกสิทธิประโยชน์ที่ทำให้ประชาชนโกรธแค้น รวมถึงค่าเดินทางต่างประเทศและค่าที่พักสำหรับสมาชิกรัฐสภาที่สูงเกือบ 10 เท่าของค่าแรงขั้นต่ำในกรุงจาการ์ตา
แม้อินโดเนเซียจะมีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นในไตรมาสที่สองของปีนี้จากการผลิตและความต้องการส่งออก แต่ประชาชนทั่วไปไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ ขณะที่เห็นนักการเมืองทุจริตทำกำไรและความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจขยายกว้างขึ้น


การเคลื่อนไหวในโลกออนไลน์
ประชาชนหลายคนนำขบวนการ 'ชมพูกล้าหาญ เขียวฮีโร่' มาเผยแพร่ในโลกออนไลน์เพื่อให้ผู้ที่ไม่ทราบข่าวหรือไม่ได้เข้าร่วมการประท้วงได้รับรู้ บางคนออกแบบและวาดภาพของตนเอง ขณะที่คนอื่นสร้างเว็บไซต์ฟรีสำหรับปรับแต่งรูปภาพ
มุติยารา อิกา ปราติวี จากกลุ่มสิทธิสตรี Perempuan Mahardhika กล่าวว่า "ประชาชนไม่ใช่ปัญหา เรามีสิทธิที่จะประท้วง เพราะเสียงของเราไม่เคยได้รับการรับฟัง" เธอมองว่าการเคลื่อนไหวครั้งนี้เกินกว่าความไม่พอใจ แต่เป็นความเห็นอกเห็นใจที่พัฒนาเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้าน




